Masal Gibi Bir At, Masal Gibi Bir An
Bu fotoğrafı çektiğim anı hatırlıyorum, o kadar güzel bir andı ki! Sabahın erken saatleriydi galiba, hava hafif serindi, sanki sonbahar gelmiş gibi bir his vardı. Çiftlikteydim, etraf atlarla doluydu, ahşap çitlerin arasında dolanıyordum. Sonra bu beyaz atı gördüm, üzerindeki benekleriyle o kadar tatlıydı ki, resmen masallardan fırlamış gibiydi. Üzerinde eyer vardı, sanırım birazdan biri binecekti ya da yeni bir gezintiden dönmüştü. Öyle sakin duruyordu ki, “Hadi çek, ben hazırım!” der gibi bakıyordu bana.
Arka planda başka atlar ve insanlar vardı ama ben tamamen bu güzelliğe odaklanmıştım, diğer her şey bulanık kaldı. Atın başını hafifçe eğip bana bakışı, “Beni mi çekiyorsun?” der gibiydi, içim eridi resmen. Mavi halatlar, eyer, her şey o kadar düzgün ki, belli ki bu at çok seviliyor ve iyi bakılıyor.
O an etrafta hafif bir at kokusu, ahşap çitlerin kokusu, bir de taze saman kokusu vardı. Arka planda insanların mırıldanmaları, atların hafif kişnemeleri… Sanki zaman durmuş gibiydi. Bu atla geçirdiğim o an, hem çok huzurlu hem de içimi kıpır kıpır yapan bir an oldu. Fotoğrafa her baktığımda o anı tekrar yaşıyorum, çok güzel bir hatıra oldu benim için.
Amatör Fotoğrafçı
